Plutonyumabi

Yakutistan sınırlarına yakın bir köyde Cazu Gerdanlığı adında bir mücevher bulundu. Dukha Türkü bir çerçinin eline geçmiş. Arkeolog arkadaşım Aka, bu gerdanlığı doğrudan Hokand Üniversitesi'nin bünyesinde bulunan müzeye teslim ettiğinde heyecandan kalbi çıkacak gibiydi. Başına bir şey gelecek diye de hayli ürkmüş olacaktı ki bana "Bindiğim trende beni birkaç kere rahatsız ettiler." dedi ve yolculuğunu daha fazla anlatmak istemediğini dile getirdi. Dukha Türkü o çerçiyi bulmak için Yakutistan tarafına geçme arzusunu içimde hissettiğimde bu konuyu Aka'ya açıp açmamak konusunda hayli kararsızdım çünkü arkadaşım bu meseleyi her imâ etmeye kalktığım sırada konuşmak istemediğini söyledi. 

  Gadilath Gamlıruhlar Çukuru'nun ilâhi bezginliği üzerine çöken Gadilath, tir'nan iblisinin karşısına dikilmesiyle yüzü iğrenç bir çarpılma yaşadı. Ağzından dökülen ateşten salyaların yere düşmesiyle çıkan ince ses bütün çukurun duvarlarını yalayarak yankı yaparken istifini bozmadan ilk hamleyi iblisin yapmasını bekledi. Ve işte ilk hamle geldiğinde yerinden fırlayan savaşçı, çift ağızlı baltasını savura savura bir rüzgâr dalgası çıkardı. Rüzgârın şiddeti kaba bir uğultu hâlini aldığında daha ne olduğunu bile anlamayan iblisin bedeni ikiye bölünüp yere düştü ve külleri boşlukta savrularak yok oldu. Güçlü bir rüzgâr büyüsüyle kutsanan baltanın her bir yanına işlenmiş kadim rünler parıl parıl parlarken Gadilath yüzüne haşin bir tebessüm yerleştirdi. "Oir Molac! A liavi mai Karakh!"  "Oir Molac! Karakh'ın ışığını üzerimde parlat! İlâhi Nâralar ve Eskilerin Nefesi Bol Kach'ın kutsal kitabında yazanlara göz gezdiren rahip, savaşçının kendisini süzdüğünü görün...