Çölde ki Esrar


 "Çölde ki aynaların esrarı hâlâ çözülememişti. Bir grup gezgin hacının şans eseri bulduğu bu gizem dolu aynaların tuhaf bir biçimde ilgi çekici olduğu da kayıtlara geçirilmiş. Ne var ki yaklaşmaya cesaret edemediklerini de biliyoruz. Sadece içlerinden Va'az denen bir hacı bu aynaların birine yakından değilse de güvenli bir mesafeden bakmaya yeltenmiş ve onun anlattıklarına göreyse bu aynalar bildiklerimizden biraz daha farklıymış. İçlerinin saydamsı bir siyahlıkta olduğunu, derin ve ürkütücü bir boşluk hissi oluşturduğunu ileri sürerek şunu da eklemiş: "Garip bir tınıyla beni kendisine çağırıyordu."

Oldukça ilginç olmasının yanısıra hacılar bu aynaları gündüz vakti görmüşlerdi. Gece ise beklemek istemedikleri için yollarına devam etmişler. Promentias Yazıtları arasında aynalara dâir bulunan birkaç detay daha varsa da yazmakta bir fayda görmüyorum. Şekilleri konusundaysa sadece tek bir bilgi edinebildim. Çöl çobanı olarak bilinen féghulardan birisi gecenin geç bir vakti gökyüzüne yansıyan kırık demetli ışık huzmeleri görmüş ve yakından bakmak için hızlıca ışık demetlerinin geldiği yöne seğirtmiş. Gittiğindeyse bahsedilen aynaları görerek bir süre onları seyretmiş. Aynaların etraflarında bulunan ince dumansı karaltıların yoğun bir şekilde bulunduğunu da aktarmış ve aynaların şekillerinin yuvarlak âlelade bir görünümü olduğuna şahit olmuş. Gördüğü karaltıların garip şekillerle gökyüzüne süzülen ışıklarla oynadıklarını, onları birbirlerinin üzerlerine fırlattıklarını âdeta korkunç bir kavgaya giriştiklerini söylemiş. Tam bir muamma olduğunu düşünüyorum. Ertesi sabah tekrar o bölgeye gittiğini aktarıyor. Aynaların bulunduğu konuma geldiği zaman etrafta siyah ve asidik gibi görünen kan lekeleri görmüş. Bazı kopmuş uzuvlar ve organların gelişigüzel saçıldığınıda eklemeyi unutmamış. Çok eski çağlardan kalma olduğunu tahmin ettiğim bu aynalar daha önce neden farkedilmedi acaba? O karaltılar ve yapılan o esrarengiz savaşta neydi? Sorulan bütün bu soruların yanıtları yine o garip çölün içinde gizli."


                                             -Ortadoğu Günlükleri-

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Kozmik Renkler Üzerine

"İhtiyar sakalını kaşıdı. "Düşünmem lazım." diyerek bulunduğu köşeden adeta sürünerek uzaklaştı. Çakalkuyruğu ve Yogothi Ağaçları üzerine bir yazı yazmak için evime dönmüştüm. Yukarıdaki bir tabloya gözüm takıldığında elime huzursuzluk veren kalemi bıraktım. Masamın üzerinde duran küçük heykelcik, dizimin sallanması yüzünden yere düşüp parçalandı. Gözümü tablodan ayıramıyordum. Bütün bu renklerin karmaşasına kendimi kaptırmıştım. Bir an da bütün bilincim altüst oldu. Bu tablonun renklerini daha önce hiç görmemiştim. Tamamen farklı ve yer yer dehşete düştüğüm bu görüntüyü bir hayal sandım ama değildi. Daha önce dikkat etmemiştim. Neden dikkat edemediğimi hatırlayamadım. Zaten hatırlamaya da zamanım kalmamıştı çünkü kendimi daha önce hiç görmediğim renklere bakarken buldum. Yavaşça doğrulamama rağmen yüzümde oluşan dehşeti durduramadım ve istemsizce tabloya elimi uzattım. Bilincim bu alışılmışlığın dışında kendini adeta kilitledi ve düşünmek kavramını unutuverdim. Olduğum ...
Devamı

Greivon

Usta Kütüphaneci Greivon'un hikâyesi... Eski zamanlarda insanlar her zaman okurdu çünkü yazılan her şeyin bir değeri vardı. Rashath denilen bölgesel teşkilatlarda görev alan Başkütüphaneciler -kendi aralarında birbirlerine Kethhuda derlerdi- görevleri gereği insanlarla birlikte çeşitli festivallerde buluşur ve Saîfelmerâs denen bir tür ibâdet gerçekleştirirlerdi. Yılda bir kez olan bu genel ibâdette herkes Başkitap diye bilinen ve yeryüzünde yazılan ilk kitap olduğu varsayılan Pahârg'ın bir kopyasını okurdu. Kitabın orijinal yazımı ise kayıp olduğundan ötürü sadece dilden dile aktarılmış ve çok sonraları yazıya geçirilmişti. Kimin yazdığı ise muammadan öteye geçmeyen bir durumdu. Çoğu bilge Kethhudalara göre kitap kendisini var etmişti. Hiçbir insan eli onu yazmamıştı. Pahârgmeion dinî işte böyle çıkmıştı ortaya. Tüm kütüphanecilerin mensubu olduğu yegâne tarikat ve din. Halkın ağzında onlar kitaba tapanlardı. İlkyazılmış'a.  Buruk yürekli ozanlar telli çalgılarıyla bütün m...
Devamı

Gezgin Tomarı Yazmaları I

 "Tekinsiz ve tarifi olmayan bir dehşet sarmalına yakalanmış yerlerden biriydi burası. Ağaçların kendi aralarında ki dostane olmayan fısıltıları, zorla nefes alıp veren yaşlı ve hasta bir adamın ciğerlerinden gelen sesle aynıydı. Kalın korkunç dalları devâsa bir yarasanın pençeleri gibiydi ve gökyüzündeki Ay'ı tutmak için akla gelmez bir çaba içerisindeydi sanki. Çıplak tepelerin üzerine üşüşen gölgevâri karaltılar az çok seçiliyordu. Ormanın hemen doğusuna düşen o tekinsiz tepelerin altında yatan her neyse işte şimdi yeniden ortaya çıkmaya can atar vaziyetteydi. Sanrılar Tanrısı Hotanesh'in mezarının olduğu sanılan tepe ise hemen göze seçilen bir noktadaydı. Ayın şavkının düştüğü ince dar bir yol vardı ki tepenin ardındaki mağaralara gidiyordu. Sınırın ötesinde ki bu topraklarda kimse yaşamıyordu ama görünen o ki zaten yaşamaya elverişli bir yapısı da yoktu. Ruhu çekilmiş bir ormanın kenarında kim otururdu ki zaten. Hele o tepelerin üzerinde ayaksız izsiz gezinen garip gö...
Devamı