Arz'amezrûk

 "Arz'amezrûk, dünyanın kuzeyini iki koldan da kuşatan sıradağların ardında ki geniş bir ova da bulunan büyük çatlağın adıydı. Derinliği ve genişliğinin bilinmeyişi içinde koca bir sır. Yakınına gidenlerin olduğu biliniyor. Çeşitli gâilelerin beşiği olmuş garip bir mekân. Aslında tam bir mekân olmasa da kuzeyde olduğu için bu tabir kullanılmış. Çatlağa yakın sıradağların güney kısmına düşen yerde yaşayan bir halk vardır ki onlara berûdîler deniyor ve onlar çatlağa bu isimle hitap ediyorlar. Tam anlamını karşılamasa da aşağı yukarı "Dünyakırığı" gibi bozuk bir tercümeyle kayıtlarda sabitlenmiş. Berûdîlerin deyimiyle cehennemin yedi kapısından biri olduğu rivâyet ediliyor ama tabi ki bilimsel açıdan hâlâ incelenmekte olan bir yer statüsünde. İşin garip yanlarından biri de çatlaktan gelen ve yerli halkında duyduğu seslerdi. Özellikle asrîb vakti yani ikindi sonrası ve akşama kadar olan vakitte bu sesler ufak bir harmoni gibi yayılıyor. Buna ben de şahit oldum ve hayretler içerisinde kalakaldım ama en çokta gece yarısı çatlaktan yükseldiğini düşündüğüm şiddetli homurtular beni berûdilerin efsanesini düşünmeye ciddi manâda itti. Çünkü onların anlattığına göre dünya henüz gençken bir iblis izinsiz şekilde yaşadığımız dünyanın bu soğuk ve yaşanması güç olan bölgesine inmiş. Adı Bo'olbinNâzur'muş. Berûdîlerin inançlarına göre varolan on üç büyük iblis kralının sonuncusu ve en acımasızıymış. Bölgeye ayak basması Tanrı Yemurselam tarafından yasaklanmış olmasına rağmen bu yasağı çiğneyen Bo'olbinNâzur adımını atar atmaz yer büyük bir gümbürtüyle yarılmış ve içine düşüp Tanrı Yemurselam tarafından oraya sonsuza dek hapsedilmiş. O yüzden onun çığlıkları hâlâ yeryüzünde duyulurmuş ve ordusunun kendisini bulmasını ve oradan çıkarmasını umarmış. Berûdîler bir gün o habis orduların gelip onu kurtaracağını ve bütün dünyayı yok edeceği düşüncesine inanırlar ve yine bu yüzdende kendi yöntemleriyle bu belâdan korunmanın yollarını kendilerince çeşitli âyinler düzenleyerek ve adaklar sunarak sağlarlar."

                                                -Berûdî Kayıtları-

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Kozmik Renkler Üzerine

"İhtiyar sakalını kaşıdı. "Düşünmem lazım." diyerek bulunduğu köşeden adeta sürünerek uzaklaştı. Çakalkuyruğu ve Yogothi Ağaçları üzerine bir yazı yazmak için evime dönmüştüm. Yukarıdaki bir tabloya gözüm takıldığında elime huzursuzluk veren kalemi bıraktım. Masamın üzerinde duran küçük heykelcik, dizimin sallanması yüzünden yere düşüp parçalandı. Gözümü tablodan ayıramıyordum. Bütün bu renklerin karmaşasına kendimi kaptırmıştım. Bir an da bütün bilincim altüst oldu. Bu tablonun renklerini daha önce hiç görmemiştim. Tamamen farklı ve yer yer dehşete düştüğüm bu görüntüyü bir hayal sandım ama değildi. Daha önce dikkat etmemiştim. Neden dikkat edemediğimi hatırlayamadım. Zaten hatırlamaya da zamanım kalmamıştı çünkü kendimi daha önce hiç görmediğim renklere bakarken buldum. Yavaşça doğrulamama rağmen yüzümde oluşan dehşeti durduramadım ve istemsizce tabloya elimi uzattım. Bilincim bu alışılmışlığın dışında kendini adeta kilitledi ve düşünmek kavramını unutuverdim. Olduğum ...
Devamı

Greivon

Usta Kütüphaneci Greivon'un hikâyesi... Eski zamanlarda insanlar her zaman okurdu çünkü yazılan her şeyin bir değeri vardı. Rashath denilen bölgesel teşkilatlarda görev alan Başkütüphaneciler -kendi aralarında birbirlerine Kethhuda derlerdi- görevleri gereği insanlarla birlikte çeşitli festivallerde buluşur ve Saîfelmerâs denen bir tür ibâdet gerçekleştirirlerdi. Yılda bir kez olan bu genel ibâdette herkes Başkitap diye bilinen ve yeryüzünde yazılan ilk kitap olduğu varsayılan Pahârg'ın bir kopyasını okurdu. Kitabın orijinal yazımı ise kayıp olduğundan ötürü sadece dilden dile aktarılmış ve çok sonraları yazıya geçirilmişti. Kimin yazdığı ise muammadan öteye geçmeyen bir durumdu. Çoğu bilge Kethhudalara göre kitap kendisini var etmişti. Hiçbir insan eli onu yazmamıştı. Pahârgmeion dinî işte böyle çıkmıştı ortaya. Tüm kütüphanecilerin mensubu olduğu yegâne tarikat ve din. Halkın ağzında onlar kitaba tapanlardı. İlkyazılmış'a.  Buruk yürekli ozanlar telli çalgılarıyla bütün m...
Devamı

Gezgin Tomarı Yazmaları I

 "Tekinsiz ve tarifi olmayan bir dehşet sarmalına yakalanmış yerlerden biriydi burası. Ağaçların kendi aralarında ki dostane olmayan fısıltıları, zorla nefes alıp veren yaşlı ve hasta bir adamın ciğerlerinden gelen sesle aynıydı. Kalın korkunç dalları devâsa bir yarasanın pençeleri gibiydi ve gökyüzündeki Ay'ı tutmak için akla gelmez bir çaba içerisindeydi sanki. Çıplak tepelerin üzerine üşüşen gölgevâri karaltılar az çok seçiliyordu. Ormanın hemen doğusuna düşen o tekinsiz tepelerin altında yatan her neyse işte şimdi yeniden ortaya çıkmaya can atar vaziyetteydi. Sanrılar Tanrısı Hotanesh'in mezarının olduğu sanılan tepe ise hemen göze seçilen bir noktadaydı. Ayın şavkının düştüğü ince dar bir yol vardı ki tepenin ardındaki mağaralara gidiyordu. Sınırın ötesinde ki bu topraklarda kimse yaşamıyordu ama görünen o ki zaten yaşamaya elverişli bir yapısı da yoktu. Ruhu çekilmiş bir ormanın kenarında kim otururdu ki zaten. Hele o tepelerin üzerinde ayaksız izsiz gezinen garip gö...
Devamı